Media

Odkąd pojawił się internet, telewizja staje się coraz mniej popularna, dlatego stacje telewizyjne muszą walczyć o zainteresowanie widza. Stąd mnóstwo najróżniejszych, dziwacznych, często szokujący programów. Teraz już każdy znajdzie coś dla siebie, wielbiciele tkliwych historii, mają swoje seriale o miłości, trwające często przez lata telenowele. Ci, którzy lubią podglądactwo, mogą oglądać programy typu Big Brother, reality show, które dają nam iluzję podglądania, możliwość podpatrzenia innych ludzi w jakiejś sytuacji, która być może przypomina naszą. Osoby, poszukujące silniejszych wrażeń, mogą oglądać programy typu Fear Factory, gdzie uczestnicy muszą zjeść ileś tam żywych robaków, siedzieć pośród pająków i wykonać inne, podobne zadania, aby nie odpaść z programu. Są nawet specjalne programy, dla tych, którzy chcą się pokazać, mają na to szansę, biorąc udział w castingach do tworów w rodzaju, chociażby „Mam talent”. Dla osób chcących porównać swoją wiedzę z innymi i dowiedzieć się czegoś nowego są wszelkiego rodzaju teleturnieje, z pytaniami, na które z łatwością odpowiedziałby sześciolatek, ale zadane w sposób, który powoduje, że wydają się trudne. Telewizja rozdzieliła się na męską i żeńską, programy dla kobiet traktują o gotowaniu, wychowaniu dzieci, o modzie, urodzie, znanych kobietach, stylu i wystroju wnętrz, te dla mężczyzn zajmują się głównie motoryzacją, sportem i seksem. Mamy też całe stacje telewizyjne skierowane do dzieci, nadające kreskówki przez okrągłą dobę.

Wszyscy lubimy oglądać telewizję, jednak jest coś, co nas w telewizji nieustannie denerwuje, a mimo wszystko wpływa na nasz wybór towarów w sklepie, kiedy udamy się po zakupy, ma wpływ na nasz odbiór niektórych produktów jako lepszych od innych. Oczywiście chodzi o reklamy. Reklama telewizyjna jest potęgą, co prawda reklamy coraz częściej pojawiają się w internecie, ale w sieci możemy taką reklamę szybko wyłączyć, natomiast w telewizji, jeśli akurat spot reklamowy lecie w czasie filmu, który chcemy obejrzeć, nie wyłączymy jej, możemy co najwyżej ściszyć, albo przełączyć na inny kanał i przeczekać czas trwania reklamy, jednak większość ludzi po prostu ja ogląda, czekając, aż znów zacznie się film. Właśnie taka reklama ma na ludzi największy wpływ. Amerykańscy naukowcy przeprowadzili pewien eksperyment, 100 przypadkowo wybranym osobom puścili film, w którym główny bohater palił określoną markę papierosów, po projekcji filmu kilkanaście osób sięgnęło nieświadomie po papierosy. Tak naprawdę, jednak eksperyment dotyczył czegoś innego, podczas całego filmu było około pięćdziesięciu króciutkich, trwających ułamek sekundy przerw w emisji, zbyt krótkich, aby widzowie świadomie coś zauważyli, podczas tych przerw na ekranie pojawiała się plansza z wypisanym hasłem: „Najlepsza kawa to ….” i tutaj pojawiała się nazwa, jednej z popularnych na całym świecie marek kawy. Okazało się, że ponad połowa z setki widzów, mimo iż podczas oglądania filmu nikt, niczego nie zauważył, po powrocie do domu zrobiła sobie kawę.

Telewizja ma duży wpływ na ludzi, zauważono to już lata temu i dlatego pojawiły się telewizyjne spoty reklamowe. W 1941 roku w Stanach Zjednoczonych została wyemitowana pierwsza na świecie reklama telewizyjna. Stacja telewizyjne zgadzają się na umieszczanie reklam w swojej ramówce, pomiędzy programami, ponieważ w ten sposób zarabiają znaczne pieniądze od reklamodawców. Producenci chętnie umieszczają reklamy swoich produktów w telewizji, ponieważ dzięki jej szerokim zasięgom, informacja o danym towarze dociera do znacznie szerszego kręgu odbiorców, niż w przypadku reklamy prasowej, czy radiowej. Poza tym spot reklamowy działa na ludzi znacznie bardziej zachęcająco niż sam dźwięk, bez wizji, kiedy zobaczymy pysznie wyglądający budyń, mamy większą ochotę, aby go kupić, niż w przypadku, gdy tylko o nim usłyszymy z radia. Również zdjęcie w gazecie nie wzbudzi w odbiorcy reklamy, takiej chęci posiadania reklamowanego produktu, jak krótki filmik, w którym zobaczymy kochającą się rodzinę, mamę, pięknie wyglądającą mimo dwójki niesfornych dzieci i przeładowania domowymi obowiązkami, gotującą dla całej rodzinki pyszny obiad z najnowszą kostką rosołową. Takie widoki działają na naszą wyobraźnię, a przekaż w nich zawarty jest jasny, kup ten produkt, a ty i twoja rodzina będziecie równie szczęśliwi, jak ci z reklamy.

Większość z nas ma w domu telewizor i używa go, niezależnie od tego, co deklaruje w gronie swoich znajomych. Wiem o tym doskonale, ponieważ również w moim życiu był taki czas, kiedy nie posiadałam telewizora. Nie mając w domu takiego urządzenia, nie oglądamy go z powodu niemożności robienia tego, jednak kiedy już go mamy, wtedy, nawet bezmyślnie, często go włączamy po prostu dlatego, że jest. Amerykańscy naukowcy przeprowadzili badania w grupie 1000 osób żyjących bardzo aktywnie, czyli mających pracę na pełen etat, rodzinę, którą trzeba było się zająć, czasochłonne i wymagające wielu treningów hobby, jak np. jazda na nartach, wielu znajomych, z którymi często się spotykali, zajęcia dokształcające jak studia podyplomowe, kursy językowe i inne, jednym słowem, chodziło w tym badaniu o osoby, które stosunkowo mało czasu spędzały w domu. Wszystkie miały w domu telewizor. Badanie polegały na sprawdzeniu, jak często tego typu osoby oglądają telewizję. Rezultaty wyglądały następująco: na 1000 takich osób, 693 osoby w wolnych chwilach oglądały telewizję, 157 osób robiło coś innego, np. coś czytało książki, gazety, gotowało, surfowało po internecie, ale przy włączonym telewizorze, jedynie skromna reszta nie włączała w ogóle odbiornika telewizyjnego, kiedy już miała chwilę dla siebie. Ta ostatnia grupa dla odmiany słuchała radia, albo muzyki z płyt.

Telewizja jest z nami od prawie stu lat. Pierwsze urządzenie przypominające dzisiejszy telewizor zostało wynalezione już w 1897 roku. Natomiast pierwszy przekaz telewizyjny miał miejsce w Londynie w 1928 roku, w tym samym roku odbyła się także pierwsza transmisja telewizyjna w kolorze. Mało kto wie, że nawet w Polsce przed II wojną światową działała stacja telewizyjna, nadająca filmy i programy. Od tamtej pory telewizor został znacznie ulepszony i unowocześniony, pojawiały się coraz nowsze modele. Najpierw czarno – białe, nie dlatego, że nie było kolorowych, ale dlatego, że najpierw trzeba było te czarno – białe sprzedać. Potem wkroczyły telewizory kolorowe. W Polsce telewizja przez cały okres trwania PRL oprócz takich funkcji jak rozrywkowa i edukacyjna, pełniła także funkcję propagandową, emitowała, albowiem na żywo przemówienia przywódców narodu. Za epokę, w której telewizja była prawdziwą potęgą, należy uznać lata dziewięćdziesiąte dwudziestego wieku, wtedy jeszcze nie rządził internet, niewiele osób miało do niego dostęp, dlatego głównym medium dyktującym modę, poglądy i edukującym społeczeństwo była właśnie telewizja. Po wkroczeniu w życie coraz większej liczby mieszkańców naszej planety internetu, telewizja musi walczyć o widzów, stąd zapewne wysyp najróżniejszych programów, mających zachęcić przeciętnego człowieka do oglądania telewizji.

Na to pytanie, postawione w tytule nie jest łatwo odpowiedzieć, jeśli przymniemy, że telewizja zapewnia nam przede wszystkim rozrywkę to zapytani: „co jeszcze?”, zaczniemy się zastanawiać. Na pewno udostępnia nam najświeższe informacje, chociaż wcześniej, nim pojawią się w telewizji, można je znaleźć w internecie. Tu, jednak chodzi o coś innego, wiadomości podane w telewizyjnych programach informacyjnych, najczęściej są już sprawdzone, wiarygodne, ponieważ za podanie niewłaściwych informacji, stacja telewizyjna musi przeprosić widzów, a internet nie musi nikogo przepraszać za nic, stąd zapewne pełno w nim niesprawdzonych i niekoniecznie prawdziwych historii. Rozrywka dostarczana przez telewizję, także wygląda obecnie trochę inaczej niż lata temu. Dzisiaj już nie filmy stanowią dla nas rozrywkę, a nawet jeśli, każdy film można obecnie obejrzeć bez pośrednictwa telewizora, dzięki medium jakim stał się ostatnimi czasy internet. Dziś rozrywką w telewizji są programy typu reality show, ciekawią nas już nie gwiazdy, ale normalni ludzie, tacy jak my. Interesuje nas, jak my byśmy się zachowali na ich miejscu, co byśmy powiedzieli zapytani przed kamerami o to samo, o co oni zostali zapytani. Zastanawiamy się, jak wyjście byśmy znaleźli z sytuacji, w której oni się znaleźli. Wszystko to, budzi w nas ciekawość, a tego typu programy dają widzowi możliwość czegoś w rodzaju podglądania innych.

Jaką funkcję powinna spełniać telewizja w dzisiejszych czasach, kiedy praktycznie każdy posiada w domu odbiornik telewizyjny? Czy powinna raczej uczyć, czy raczej bawić, a może i jedno i drugie? Jako medium opiniotwórcze, jednak telewizja, mimo obecności internetu, nadal jest potęgą. Sposób w jaki zostanie przedstawiona w niej informacja, zaważy na naszym poglądzie na reprezentowaną przez nią sprawę. To, co się mówi w telewizji jest ważne, tak nam się w każdym razie wydaje, że zdarzenia pokazane na wizji, dotyczą nas wszystkich w mniejszym, lub większym stopniu. W pewnych granicach pozwala nam się decydować o tym, co zobaczymy, poprzez głosy telefoniczne i sondy internetowe możemy podjąć decyzję o dalszym udziale w programie jakiegoś uczestnika. Wiadomo, że ci mniej lubiani przegrywają wtedy z tymi pięknymi, sympatycznymi i szczupłymi, nie zawsze za to inteligentniejszymi. Widz w ograniczony sposób ma wpływ na program, więc wydaje mu się, że telewizja liczy się z jego zdaniem, nie jest to do końca prawda, właściwie można by powiedzieć na odwrót, że to telewizja to zdanie do pewnego stopnia kształtuje. Często widzimy to, co chcemy zobaczyć, ale nauczyliśmy się przez wiele lat oglądania telewizji oczekiwać pewnych rzeczy i musimy je otrzymać, inaczej czujemy się oszukani, nieszczęśliwi.

Często ci, którzy narzekają, że telewizja nie przedstawia sobą żadnych wartości, sami oglądają dla przyjemności programy i filmy najniższych lotów. Telewizja jest obecnie potęgą, nie panuje już tak wszechwładnie, jak w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia, obecnie jej miejsce na piedestale powoli zajmuje internet, ale i tak jest niezwykle ważna. Pod jej wpływem kształtują się opinie ogółu, a także poglądy polityczne, a nawet ideały piękności naszej epoki. Zdobyć sławę w telewizji, oznacza stać się sławnym w całym kraju, a może nawet kontynencie, albowiem popularność na całym świecie zapewnia tylko internet. To powoduje, że często tę sławę zdobywają, ci, którym się ona za bardzo nie należy, ponieważ nie są tak utalentowani, aby zachwycić tłumy, ani nie mają takiej charyzmy. Natomiast nie brakuje im tupetu i odwagi, w dzisiejszych czasach wystarczy się pokazać w telewizji i zrobić coś głupiego, aby zdobyć popularność, chwilową, ale jednak. W związku z tym masa ludzi narzeka na poziom prezentowanych w tymże medium programów. Tymczasem ci, którzy narzekają najgłośniej, często sami oglądają namiętnie, jakąś telenowelę nie za wysokich lotów. Sprawi im to przyjemność i pozwala oderwać się od problemów na czas trwania odcinka ich ulubionego serialu. Dzięki temu mogą się wyluzować, bo pamiętajmy, że główną funkcją telewizji jest rozrywka.

O mediach mówi się, że są one czwartą władzą, zgodnie z trójpodziałem władzy Monteskiusza, na ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą, media są tą czwartą. Jest to prawda, potęga telewizji przekonuje nas o tym na każdym kroku. Wystarczy tylko, że ktoś pojawi się w telewizji, już jest sławny, wystarczy w jakimś reportażu telewizyjnym opowiedzieć o trudnej sytuacji materialnej, jakiejś rodziny i natychmiast znajduje się mnóstwo ludzi, chcących jej pomóc. Sporo zależy od sposobu w jaki dana sprawa zostaje w programie przedstawiona, zwykle większość widzów będzie miała na ową sprawę pogląd, przedstawiony przez program. O tym, czy dany serial, albo program publicystyczny jest dobry, czy nie, decydują statystyki oglądalności. Z tego powodu wiele nie reprezentujących zbyt wysokiego poziomu widowisk, utrzymuje się przez wiele miesięcy na antenie stacji telewizyjnych, natomiast dzieła bardziej ambitne i przez to nie dla wszystkich zrozumiałe, bardzo szybko zostają zdjęte, ponieważ, według kierownictwa telewizji, nikt ich nie ogląda. Wiadomo, że więcej osób obejrzy zaskakujące reality show, którego uczestnicy muszą zrobić coś niezwykłego, albo dziwacznego, np. zjeść żywą dżdżownicę, niż teatr telewizji, warto, jednak aby n antenie znajdowały się różnorodne formy telewizyjne, żeby każdy miał wybór.

Ostatnio za pośrednictwem internetu i telewizji zapanowała specyficzna moda na ekshibicjonizm. O sytuacjach, o których nigdy by nikomu nie wspominali, ludzie niezwykle chętnie opowiadają, gdy mają w siebie wycelowaną kamerę. Poważne osoby, robią z siebie idiotów, aby tylko wzbudzić zainteresowanie w widzach, aby zyskać pięć minut rozgłosu, nieważne z jakiego powodu, ale chcą być sławne. Stąd zapewne, nowa, wykreowana przez telewizję grupa ludzi znanych z tego, że są znani. Nie zajmują się oni ani śpiewanie, ani występowaniem w filmach, ani sportem, ani niczym konkretnym, po prostu są celebrytami, osiągnęli tę pozycję dzięki rozgłosowi, po ich wystąpieniu w jakimś programie, zazwyczaj kolejnym reality show. Za pomocą telewizji śledzimy ich losy, po tym jak wygłupili się w Big Brotherze, czy innym Barze, albo Idolu i dowiaduje my się o ich kolejnych miłostkach, nowych ciuchach, które sobie sprawili, nowych samochodach, filmach, w których próbują zagrać, czy programach, które chcą prowadzić, albo płytach, które mają nadzieję nagrać. Oczywiście z ich planów nigdy nic nie wychodzi, ponieważ nie posiadają odpowiednich uzdolnień, pozwalających im na spełnianie się w roli aktorów, prezenterów telewizyjnych, modeli, czy piosenkarzy. Są po prostu celebrytami i już! Z czasem widzowie o nich zapominają i pojawia się kolejna „gwiazda” znana z tego, że jest znana.